Przygotowanie trawnika do zimy

Początek września to czas, aby zacząć przygotowywać trawnik do zimy. Odporność na mróz oraz brak wody w czasie zimy, zapewni kilka zabiegów, które należy rozpocząć u schyłku lata. Wiąże się z tym grabienie liści, koszenie oraz nawożenie specjalnymi nawozami. 

Grabienie liści

Tam gdzie w okolicy trawnika rosną drzewa liściaste, ważnym zabiegiem jest bieżące usuwanie liści z murawy. Pozostawienie ich dłuży czas na trawniku, szczególnie, kiedy jesień jest zimna i mokra, może spowodować żółknięcie trawy pod nimi, a w skrajnych przypadkach jej gnicie. Do grabienia liści na trawniku służą delikatne grabie plastikowe o zębach z tworzywa sztucznego lub grabie bambusowe, których zęby to wygięte na gorąco kawałki pędu bambusa. Wyjątkowo lekkie i nie czyniące darni szkody w czasie pracy.  Odpowiednie będą również grabie metalowe rozsuwane. Do grabienia liści można je maksymalnie rozsunąć.

Wertykulacja jesienna - czy jest potrzebna?

Wertykulacja jesienna nie jest obowiązkowym zabiegiem agrotechnicznym w trawniku. Można ją wykonać, ale nie później niż w pierwszej połowie września. Obowiązkowo należy wykonać ją wiosną.

Nawożenie nawozami jesiennymi

Nawozy jesienne zastosowane od końca lata (wg instrukcji na opakowaniu) hamują wegetację traw. Tak nawiezione trawy w czasie zimy są odporne na mróz i brak dostępu do wody w glebie. Nawozy jesienne występują w dwóch istotnych odmianach – nawozy bezazotowe oraz zawierające niewielką ilość azotu. Jeśli w składzie nawozu jest azot (N), czyli zawiera NPK, to stosujemy go od końca sierpnia. Jeśli w składzie jest tylko fosfor (P) i potas (K), to nawożenie tym nawozem (PK) najlepiej zacząć od końca września.

Ważnym zabiegiem, wykonywanym mniej więcej co cztery lata, jest wapnowanie gleby. Na glebach lekkich stosujemy dolomit lub kredę, na średnio-ciężkich i ciężkich kredę lub wapno nawozowe, albo tlenkowe. Tak przygotowany trawnik z powodzeniem przetrwa niesprzyjający okres, uodporniony na niekorzystne warunki pogodowe.

Wapnowanie trawnika

Wapnowanie trawnika to ważny zabieg, który warto wykonać co około cztery lata, aby poprawić jakość gleby i wspierać zdrowy rozwój trawy. Działanie to polega na dodaniu do gleby wapna, które neutralizuje kwasowość podłoża, a tym samym wpływa na lepszą przyswajalność składników odżywczych przez rośliny. Optymalny czas na wapnowanie to wczesna wiosna lub jesień, kiedy gleba jest wilgotna, co sprzyja rozkładowi wapna i jego wchłanianiu przez korzenie trawy.

Na glebach lekkich zaleca się stosowanie dolomitu lub kredy, które nie tylko podnoszą pH gleby, ale także dostarczają cennych składników odżywczych, takich jak magnez. Na glebach średnio-ciężkich i ciężkich można stosować kredę lub wapno nawozowe, a także wapno tlenkowe. Przed przystąpieniem do wapnowania warto przeprowadzić badanie gleby, aby określić jej pH oraz zawartość składników odżywczych. Dzięki temu możemy dobrać odpowiednią dawkę wapna, co pozwoli na osiągnięcie optymalnych warunków do wzrostu trawy.

Po wapnowaniu, dobrze jest pozostawić trawnik na kilka dni bez koszenia, aby zapewnić wapnu możliwość skutecznego wniknięcia w glebę. Wapnowanie wspiera nie tylko zdrowie trawnika, ale także sprzyja jego odporności na choroby oraz zmieniające się warunki atmosferyczne. Odpowiednio przygotowany i wapnowany trawnik jest bardziej odporny na mróz, co pozwala mu lepiej przetrwać trudne zimowe miesiące i budować solidne podstawy do zdrowego wzrostu na wiosnę.

Ostatnie koszenie trawnika przed zimą

Ostatnie koszenie trawnika przed zimą jest kluczowym krokiem, który powinien zostać przeprowadzony w drugiej połowie listopada, gdy temperatura powietrza spada, a trawa przestaje intensywnie rosnąć. W tym okresie, gdy dni stają się coraz krótsze, a chłodne noce zapowiadają nadejście zimy, odpowiednie przygotowanie trawnika staje się niezwykle istotne. Celem tego zabiegu jest dostosowanie wysokości trawnika do warunków zimowych oraz zapewnienie mu odpowiedniej ochrony przed przemarznięciem. Zaleca się, aby trawa była skoszona na wysokość około 4-5 cm. Taki poziom koszenia nie tylko chroni korzenie przed zimnym powietrzem, ale również ogranicza ryzyko wystąpienia pleśni śniegowej, która może pojawić się na długich, zmarzniętych źdźbłach trawy, sprzyjających gromadzeniu się wilgoci. Długie trawniki są bardziej narażone na załamywanie się pod ciężarem śniegu, co może prowadzić do ich uszkodzenia. Przy ostatnim koszeniu warto zwrócić uwagę na stan sprzętu. Używając dobrze naostrzonych noży w kosiarkach, zapewniamy czyste cięcia, co jest kluczowe dla zdrowia trawy. Tępe noże mogą szarpać źdźbła, co osłabia rośliny i zwiększa ich podatność na choroby. Dobrze jest również unikać koszenia, gdy trawa jest mokra. Koszenie na mokrej murawie może prowadzić do zbrylania się darni, co jest niekorzystne dla zdrowia trawnika, a także stwarza ryzyko uszkodzenia roślin.

Po skoszeniu warto zebrać ścięte źdźbła trawy. Pozostawienie ich na powierzchni trawnika może sprzyjać gniciu, co prowadzi do rozwoju chorób grzybowych. Ostatnie koszenie, połączone z pozostałymi zabiegami pielęgnacyjnymi, takimi jak grabienie liści, nawożenie i wapnowanie, pozwoli na lepsze przygotowanie trawnika do trudnych warunków zimowych, zapewniając mu zdrowy start w nowym sezonie. Pamiętajmy, że dobrze przygotowany trawnik nie tylko przetrwa zimę, ale również w pełni rozwinie swój potencjał, stając się piękną, zieloną murawą wiosną.